SONET I
SONET I 17. lutego 2014 13:19:00

Nic prócz pamięci, nic prócz cienia nie mam.

By w roześmianej szacie dżdżu się przedrzeć.

Bez tej wdzięczności, która roześmiana grą-gry,

Wciąż w krzepkiej wilii dziedzińca się skrada.

Ona jako samotność i jako zaślubiona przez ogień,

Wypatruje długie mili pragnienie, które ja skosztuję.

Nim we snach je odmieni, szczerością wizji wpierw ją odmienię.

Przed tym spojrzeniem, ukoisz się niewładnie. Jak?; dokładnie.

W samoistnym Oku Ciszy; wyjątkiem Twej kobiecości,

Zastygnę w świadomościach stałych, jak obrastający

Nieregularną grą przedmiot, złożony z runicznych strof.

Dusz niby Syjamskich, spajanych w poświęceniu myśli mych imion.

By dzień, w którym ja znów wymyślam czary nie zniknął.

Dopóki Wszechświat ludzkość ma za świętą podporę,

Dotąd twa piękność będzie władać wyobraźni kołem.


konradstawiarski

||1|| /comments/sonet-i
slowa kluczowe: wiersz
kategorie:



780101 04. lipca 2017 00:32:20

super fajny
BBL2 || http://domy.blogi.pl/ || http://domy.blogi.pl/
dkp232.neoplus.adsl.tpnet.pl [83.24.19.232]
{komentarze} ||{ilekomentarzy}|| {adreskomentarzy}
slowa kluczowe: {tagi}
kategorie: {kategorie}



/



Made by Palurien
for elf site
Picture by NN


radiopestka | projektdomu | kormotrin | pefioricet | szara-codziennosc | Mailing